Tragedija među nama 1. Višestruko ubistvo koje je izveo dečak KK se može videti i kao krajnja konsekvenca prosvetnog i kulturnog obrasca koji je kod nas prihvaćen a koji decu stavlja u jednu izričito takmičarsku situaciju. Naravno tako ekstreman i tragičan događaj ima i svoje opštedruštvene, porodične i mentalne pretpostavke ali one takođe konvergiraju prema kulturno-obrazovnom modelu koji afirmiše i očekuje izuzetnost, odnosno, fokusira se na dobre ocene, visoke takmičarske rezultate unutar i van škole. To je ideološka orijentacija koja zahteva maksimum ambicija, maksimum pretenzija, maksimum pritisaka i na decu i na nastavnike, kao i na roditelje – što može da proizvede i neočekivane kontradakcije i incidente. Deca se već decenijama ne upućuju u najbližu nego „najbolju“ školu, koju roditelji biraju po različitim kriterijumima iako se radi o državnim besplatnim školama koje nominalno rade po istom školskom programu i u sličnim uslovima. Drugim rečima, škole se takmiče da se preporuče roditeljima nekom svojom posebnošću. To su nekada preporuke praktične prirode, kao što je celodnevna nastava ili dnevni boravak i sl, ali su to često i izbori koje roditelji prave po osnovu uspeha škole, odnosno rezultata dece koja je pohađaju, kao što može biti važan i društveni status roditelja ili status alumnija; to je društvo sa kojim se identifikujete, škole se ...